العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
107
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
برخورد كنيد . 12 گرفتارىهاى مؤمن 1 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : مرض پيسى مانند لعنت است ، و لذا در ميان ما و فرزندان ما و شيعيان ما اين مرض نيست . در روايت ديگرى آمده كه معاويهء بن عمار گفت : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : اگر مؤمن در دنيا از گرفتارى در امان نباشد ، در آخرت از كورى و شقاوت در امان خواهد بود . 2 - حضرت صادق عليه السّلام از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله فرمود : اسلام در آغاز غريب بود و بار ديگر هم غريب خواهد شد ، و خوشا به حال غرباء گفته شد يا رسول اللَّه اين غريبان چه افرادى هستند فرمود : آنها كسانى هستند هر گاه مردم فاسد گردند جامعه را به صلاح دعوت مىكنند . مؤمن هرگز در وحشت و تنهائى نيست ، هر گاه مؤمنى در غربت بميرد فرشتگان براى او گريه مىكنند و براى او طلب مغفرت مىنمايند ، و اين براى مؤمنى است كه غريب بميرد و گريهكننده نداشته باشد ، در قبر او نورى خواهد بود كه از محل دفنش تا مسقط الرأس او را روشن خواهد كرد . 3 - هشام بن سالم از حضرت صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : پيامبران بيش از همه در معرض گرفتارى هستند ، بعد كسانى كه به آنها نزديك مىباشند و راه آنها را مىروند ، و بعد كسانى كه در رتبه و مقام به آنها پيوستگى دارند و از اخيار بشمار مىروند . 4 - ناجيه گويد : به حضرت باقر عليه السّلام عرض كردم مغيره مىگويد : مؤمن مبتلا به جذام و برص نمىگردد و او از اين گونه سخنان بر زبان جارى مىكند ، فرمود : مگر او از صاحب يس غفلت دارد كه دست او منقبض و از كار افتاده بود .